Download PhotoХожмын үеийн гэгээнтнүүд долоо хоног бүр Сүмд явдаг, эцэг эхийнхээ хайрыг мэдэрдгээрээ хамгийн өндөр үзүүлэлттэй байснаас гадна 'маш аз жаргалтай', 'итгэл бишрэлээсээ тайтгарал авдаг' гэдгээрээ ч өндөр үр дүн харуулсан байна.
Харвардын их сургууль саяхан 22 улсын 200,000 гаруй хүнийг хамруулсан Дэлхийн хөгжил цэцэглэлтийн судалгааны хамгийн сүүлийн үеийн дүнг нийтэлжээ. Энэхүү судалгаа нь хамгийн өндөр түвшний нарийвчлалыг ашиглан улс орнуудын хөгжил цэцэглэлт юутай холбоотой байдгийг болон дэлхий даяар юу түгээмэл байдгийг онцолжээ.
Хөгжил цэцэглэлтийг аз жаргал, эрүүл мэнд, утга учир, сайн сайхан зан чанар, харилцаа холбоо, санхүүгийн тогтвортой байдал зэрэг олон өнцгөөс авч үзсэн байна. Эдгээрийг бүгдийг нь “хөгжил цэцэглэлтийн индекс” болгон нэгтгэжээ.
Өмнөх судалгааны үр дүнтэй нийцүүлэн үзвэл, дэлхий даяарх энэхүү дүн шинжилгээ шашны үйл ажиллагаанд тогтмол оролцох нь хүмүүсийн амьдралын сайн сайхан байдалтай шууд хамааралтай болохыг харуулсан байна.
Тэгвэл хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн хувьд ямар байсан бэ? Судалгаанд шашны харьяаллын асуултууд багтсан бөгөөд энэ нь бидэнд хожмын үеийн гэгээнтнүүд АНУ болон дэлхий даяар хэрхэн харьцуулагдаж байгааг харах боломжийг олгосон.
Үүнээс АНУ-ын өгөгдлийг дангаар нь шинжилж үзэхэд хожмын үеийн гэгээнтнүүд хөгжил цэцэглэлтийн индексээр өндөр оноо авсан бөгөөд бусад хэд хэдэн шашинтай статистикийн хувьд ойролцоо гарчээ. Хөгжил цэцэглэлтийн хамгийн доод түвшин нь шашин шүтдэггүй хүмүүс, ялангуяа “хэзээ ч шашин шүтэж байгаагүй” (шашинтай гэр бүлд өсөөгүй, одоогоор шашин шүтдэггүй) хүмүүсийн дунд ажиглагдсан.
Бусад судалгаатай адил Харвардын энэхүү судалгаагаар хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн дунд долоо хоногт дор хаяж нэг удаа шашны үйл ажиллагаанд оролцдог гэж хариулсан хүмүүсийн хувь мэдэгдэхүйц өндөр (65%) байсан ба үүний дараагаар Евангелист (59%), Пентекостал/Харизматик (53%), Баптист (45%) болон Пресбитериан (37%) оржээ.
Хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн аз жаргал, хайр ба тайтгарал
Хөгжил цэцэглэлтийн зарим тодорхой талыг авч үзвэл, хожмын үеийн гэгээнтнүүд сэтгэл гутралын хамгийн бага үзүүлэлттэй бүлгүүдийн нэг байсан (8.5%) бөгөөд судалгаанд хамрагдсан “шашингүй” (16%), “агностик”, “атеист”, “хэзээ ч шашин шүтээгүй” (бүгд 19%) зэрэг шашнаас хол хөндий хүмүүсийн бүлгүүдээс хоёроос гурав дахин бага байв.
Хожмын үеийн гэгээнтнүүд өөрсдийгөө “маш аз жаргалтай” (30%) гэж үнэлсэн нь консерватив христийн шашны хэд хэдэн урсгалтай статистикийн хувьд ижил түвшинд байсан бөгөөд энэ нь “шашингүй” (16%), “атеист” (14%), “агностик” (12%), “хэзээ ч шашин шүтээгүй” (11%) зэрэг бүлгүүдийнхээс бараг хоёр дахин өндөр байна.
Хожмын үеийн гэгээнтнүүд өсөж торнихдоо ээж (94%) болон ааваараа (90%) хайрлагдсан мэдрэмжийг мэдэрснээрээ хамгийн өндөр үзүүлэлтийг харуулсан. Энэ нь шашин шүтлэгээс хол хөндий хүмүүсийн үзүүлэлтээс ойролцоогоор 10 нэгжээр өндөр байсан бөгөөд тэдний 85-87% нь ээжийнхээ, 79-80% нь аавынхаа хайр халамжийг мэдэрсэн гэж хариулжээ. Энэхүү үр дүн нь шашин шүтлэгтэй байх нь аавуудыг хүүхдүүдтэйгээ илүү халуун дотно, эерэг харилцаатай байхад нөлөөлж, хүчирхийлэл үйлдэх эрсдэлийг бууруулдаг болохыг тогтоосон бусад судалгаатай мөн адил байна.
Мөн тэд өөрсдийн шашин шүтлэг эсвэл сүнслэг байдлаасаа хүч чадал, тайтгарлыг олдог гэдгээрээ хамгийн өндөр үзүүлэлттэй (89%) гарчээ. Дахин хэлэхэд, шашин шүтлэг нь сайн сайхан байдалтай холбоотой болохыг харуулсан ерөнхий судалгааг харгалзан үзвэл эдгээр үр дүн нь гайхмаар зүйл биш юм.
Итгэл үнэмшил нэг хүмүүсийн дунд шүүмжлэл хүлээж байгаа мэтээр мэдрэх
Сонирхолтой нэг зүйл бол хожмын үеийн гэгээнтнүүд шашин нэгт хүмүүс нь тэдэнд шүүмжлэлтэй ханддаг гэх мэдрэмжийг арай өндөр түвшинд (11%) авснаа мэдээлсэн явдал юм. Энэ нь Баптист, Пресбитериан, Евангелийн болон Буддизм зэрэг бусад хэд хэдэн шашинтай статистикийн хувьд ижил байсан бөгөөд олон шашинд тохиолддог илүү өргөн хүрээтэй асуудал мэт харагдаж байна.
Гэсэн хэдий ч энэ үр дүн яг юуг илэрхийлж байгаа нь бүрэн тодорхой биш байна. Хожмын үеийн гэгээнтнүүд өөрсдөдөө болон бусдад илүү өндөр хүлээлт тавьдаг учраас тэдгээр хүлээлтэд хүрч чадахгүй үедээ бусад хүн өөрсдийг нь шүүж байна гэж бодох эсвэл тэгж мэдрэх хандлагатай байж болох юм (энэ нь үнэн эсвэл худал эсэх нь таамаг төдий). Гэхдээ энэ нь шашны хувьд уламжлалт бус байр суурьтай гишүүд бусдыг “хэтэрхий шашинлаг” (“Molly Mormon”) эсвэл бошиглогчийн зарим сургаалыг дэмждэг гэж шүүмжилдэг хандлагыг ч мөн илэрхийлж байж болно.
Ерөнхийлөгч Рассэлл М.Нэлсон энэ асуудлын талаар ийн хэлжээ: “Хайрт ах эгч нар аа, бидний бие биедээ хэрхэн хандаж байгаа байдал нэн чухал! … Хэрэв танай тойргийн хос салбар эсвэл залуу номлогч номлолоосоо эрт буувал эсвэл өсвөр насны хүүхэд гэрчлэлдээ эргэлзвэл тэдэнд таны шүүмжлэл хэрэггүй. Тэд таны үг, үйлдлээс Есүс Христийн цэвэр хайрыг мэдрэх хэрэгтэй.”
Энэ нь хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн тасралтгүй ажиллах шаардлагатай талбар байж болох юм. Үүний зэрэгцээ, олон хожмын үеийн гэгээнтэн энэ сургаалыг хэрэгжүүлж байгаа нь харагдаж байна. Хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн бараг 90 хувь нь өөрсдийгөө шүүмжлэлд өртдөг гэж мэдэрдэггүй нь ерөнхийдөө хүмүүс хэт их шүүмжлэл, буруутгал мэдэрдэггүй гэсэн үг юм. Дахин хэлэхэд хожмын үеийн гэгээнтнүүдийн энэхүү шүүмжлэлийн түвшин нь бусад шашин шүтлэгтэй харьцуулахад онцгой содон зүйл биш юм.
Дүгнэж хэлбэл, хамгийн сайнд тооцогддог нэгэн томоохон судалгааны сүүлийн үеийн үр дүнгээс харахад шашин шүтлэг нь хүний сайн сайхан байдал, амьдралын хөгжил цэцэглэлтийг дэмждэг бөгөөд хожмын үеийн гэгээнтнүүд ч мөн адил ийм үр өгөөжийг хүртэж байна. Мэдээж бидний хувьд сайжруулах шаардлагатай талууд бий. Чанартай, найдвартай судалгаа нь тэдгээр асуудлыг илүү тодорхой олж тогтоон, үр дүнтэйгээр шийдвэрлэхэд бидэнд тусалж чадна. Бид хамгийн сайн мэдээллийг цуглуулж, зөв ойлгохын төлөө ажиллахын хэрээр хүн бүрийн сайн сайхан байдал, хөгжил цэцэглэлтийг нэмэгдүүлэхэд улам ойртож чадна.